«Το brand φτιάχνεται από μέσα προς τα έξω. Πρέπει κάθε Ελληνας να αλλάξει προς την ίδια κατεύθυνση». «Να ανακαλύψεις μέσα στη χώρα σου μια καινούργια χώρα» – έτσι το λέει ο Γ. Ολύμπιος. «Αυτό θα ήταν λυτρωτικό και για μας τους ίδιους. Να δώσουμε επιτέλους μια απάντηση στο “τι σημαίνει Ελληνας σήμερα; Τι τον ενδιαφέρει; Τι θέλει να πετύχει;”». Αν αυτό είναι εφικτό, εξαρτάται από τον καθένα μας ξεχωριστά.

Η Καθημερινή (28.2.2010): Το brand name της Ελλάδας σε κρίση, Από τον Ζορμπά στην αμηχανία και στα… λαμόγια,  Πώς μπορεί να αντιστραφεί το κλίμα

Θάνος Π. Ντόκος: “Η διεθνής εικόνα της Ελλάδος” (Η Καθημερινή, 17.2.2010)

“…Είναι απαραίτητο να ξανακερδίσουμε τον αυτοσεβασμό και την υπερηφάνειά μας, κάνοντας μια καινούργια αρχή σε μια σειρά τομέων που αφορούν το μέλλον της χώρας, αλλά και να βελτιώσουμε τη διεθνή εικόνα της Ελλάδας, διότι αποτελεί άυλο μεν, σημαντικό δε συντελεστή οικονομικής ανάπτυξης αλλά και άσκησης αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής (από μια χώρα με σημαντικά ανοιχτά ζητήματα και σε αναζήτηση περιφερειακού ρόλου). Ο πρώτος στόχος απαιτεί σημαντικές τομές και μεταρρυθμίσεις, με τομείς προτεραιότητας την παιδεία και την αντιμετώπιση της διαφθοράς, ενώ σημαντικές παρεμβάσεις απαιτούνται και στην οικονομία, τη γεωργία, τον τουρισμό και το περιβάλλον. Χρειάζεται επίσης η προβολή των «νησίδων αριστείας», που σαφώς υπάρχουν σε κάθε τομέα, και η προσπάθεια επέκτασής τους για να δημιουργηθεί κάποια στιγμή η απαραίτητη κρίσιμη μάζα.

Προς τα έξω, επείγει η ανάληψη πρωτοβουλιών και η βελτίωση του μηχανισμού προβολής της χώρας. Συνολικά, αποτελεί επιτακτική ανάγκη μια εθνική προσπάθεια αλλαγής νοοτροπίας σύμφωνα με την προτροπή του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι: μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου….”

Η τριμηνιαία επιθεώρηση ¨Διεθνής και Ευρωπαϊκή Πολιτική“  κυκλοφόρησε με ειδικό αφιέρωμα στη Δημόσια Διπλωματία (τεύχος 16). Το ειδικό αφιέρωμα υπό τον τίτλο ¨Είδωλα Κρατών: Δημόσια Διπλωματία, Εθνική Ταυτότητα και Εικόνα¨ επιμελείται ο Βασίλης Καπετανγιάννης.

Το αφιέρωμα περιλαμβάνει 9 κείμενα υπό τις ενότητες ¨Διαχείριση Εθνικής Ταυτότητας¨, ¨Κύπρος και Ελλάδα¨ και ¨Απόψεις και Θέσεις¨:

Βασίλης Καπετανγιάννης (Εισαγωγή): Δημόσια Διπλωματία, Εθνική Ταυτότητα και Εικόνα

Συνέντευξη με τον Αντώνη Λιάκο: H Eλληνική Eμπειρία, Aποτύπωση της Παγκόσμιας Ιστορίας

Ανδρέας Μακρής: Η πολιτική διάσταση του «Nation Branding» και η περίπτωση της Ελλάδας

Μαρία Φωλά: Η Ελλάδα ως Brand: Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον

Ελένη Τζουμάκα: Η Ελληνική Πρόταση Πολιτισμού

Λαμπρινή Κολτσίδα: Οι Νεοελληνικές Σπουδές στο Εξωτερικό

Keith Dinnie & Μαρία Φωλά: Κύπρος – Ένα νησί με άπειρες δυνατότητες. Αγαπήστε το!

Νίκος Βλαχάκης: Δημόσια Διπλωματία της Ελλάδας στη ΝΑ Ευρώπη και Τουρκία

Έφη Παπαχρήστου: Δημόσια Διπλωματία – Νέο επιστημονικό πεδίο

Σταύρος Σταθουλόπουλος: Η Ελληνική Δημόσια Διπλωματία – Προβλήματα και επιλογές

• Eπιθεώρηση “Διεθνής και Ευρωπαϊκή Πολιτική”: ΔΕΛΤΙΟ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ

Δείτε επίσης: Η Ελληνική Δημόσια Διπλωματία - Προβλήματα και Επιλογές,  H Δημόσια Διπλωματία της Ελλάδας – Εισηγήσεις της Ένωσης Ακολούθων Τύπου

Βασίλης Καπετανγιάννης, Συμβουλές προς τον Ηγεμόνα μιας απολύτως αναντικατάστατης ηγετικής χώρας, The Athens Review of Books, τεύχος 3, Ιανουάριος 2010

“Παρά το γεγονός ότι η Αμερική παραμένει «το αναντικατάστατο έθνος» (“the indispensable nation”),  εν τούτοις η σημερινή πραγματικότητα επιτάσσει τη δημιουργία «συμμαχιών ισχύος» με άλλες χώρες,  ως «αναντικατάστατων εταίρων», σε μια «αμοιβαία αναντικαταστασιμότητα» (“mutual indispensability”), την κεντρική επιχειρησιακή ιδέα ισχύος στον 21ο αιώνα («ή θα κολυμπήσουμε μαζί ή θα πνιγούμε χωριστά»)…”

Congressional Research Service: U.S. Public Diplomacy: Background and Current Issues

“…A number of challenges and questions currently affect the future of U.S. government communications with foreign publics… Determining public diplomacy roles, responsibilities, and coordination procedures among civilian and military actors has therefore become a central issue. In addition, with the rise and rapid evolution of Internet communications, the U.S. government must determine how to effectively communicate with foreign publics in an increasingly complex, accessible, and democratized global communications environment…”

Tη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009, μια ομάδα γυναικών από την Ελλάδα με τον εντυπωσιακό τίτλο – ομπρέλα “Greek Women Opinion Leaders” βρεθήκαμε στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, προσκεκλημένες του Τμήματος Δημόσιας Διπλωματίας της Συμμαχίας, για να παρακολουθήσουμε μια σειρά εισηγήσεων με στόχο την καλύτερη κατανόηση των σύγχρονων προκλήσεων που αντιμετωπίσει το ΝΑΤΟ.

Γιατί γυναίκες από την Ελλάδα, γιατί opinion leaders, ίσως αναρωτιέται ο αναγνώστης. Διότι το ΝΑΤΟ διεξήγαγε μια έρευνα σε 10 (το 2008) και 15 (το 2009) χώρες – μέλη της Συμμαχίας, η οποία οδήγησε – μεταξύ άλλων – στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες είναι γενικά λιγότερο ενημερωμένες για τη Συμμαχία, το ρόλο και τις λειτουργίες της.

Η ίδια η διεξαγωγή της έρευνας αποτελεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον στοιχείο για εμάς, τους επαγγελματίες της Επικοινωνίας και των Δημοσίων Σχέσεων, που ασχολούμαστε με εικόνες και αντιλήψεις περί οργανισμών και αναγνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια την αξία των ερευνητικών εργαλείων στη δουλειά μας. Φαίνεται λοιπόν πως το ΝΑΤΟ, που το 2009 συμπλήρωσε τα 60 του, αντιμετωπίζει διάφορα ζητήματα στο θέμα της εικόνας και των αντιλήψεων που περιβάλλουν το brand στις χώρες – μέλη. Μάλιστα, όπως προέκυψε σαφώς από τις εισηγήσεις τις οποίες ακούσαμε, η Συμμαχία έχει κάνει λίγα πράγματα για να διαχειριστεί αποτελεσματικά την εικόνα της…

Περισσότερα: http://mariafola.blogspot.com

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε σε προδημοσίευση το άρθρο του Συμβούλου Επικοινωνίας Σταύρου Σταθουλόπουλου “Η Ελληνική Δημόσια Διπλωματία – Προβλήματα και επιλογές“ στην επιθεώρηση ¨Διεθνής και Ευρωπαϊκή Πολιτική“  (Ιανουάριος 2010, τεύχος 16):

“Σε αντίθεση με την κρατούσα γνώμη του παρελθόντος, μια αποτελεσματική πολιτική Δημόσιας Διπλωματίας (Δ.Δ.): (α) δεν αφορά μόνον την κυβερνητική επικοινωνία με το ευρύτερο κοινό ξένων χωρών σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, αλλά εξίσου θέματα που αναφέρονται συνολικά στην εικόνα της χώρας, (β) δεν αφορά μόνο την κυβέρνηση και την προβολή δημόσιων πολιτικών, αλλά και πολλούς άλλους μη κυβερνητικούς φορείς, καθώς και την κοινωνία των πολιτών, (γ) δεν επικεντρώνεται πλέον μόνον σε πολιτικές για την προώθηση καλής εικόνας μιας χώρας, αλλά αφορά μια πιο σύνθετη διαδικασία αναζήτησης, συζήτησης και προβολής των βασικών αξιών της.

Η Δ.Δ. σήμερα αφορά στη συνειδητοποίηση των πλεονεκτημάτων μιας χώρας και τη διαχείριση και συντονισμό πολλών δράσεων από κυβερνητικούς και μη κυβερνητικούς φορείς –διεθνείς σχέσεις, ειδησεογραφικά προγράμματα, διαχείριση πληροφοριών, πολιτιστική διπλωματία, εκπαιδευτικές ανταλλαγές, αναπτυξιακή βοήθεια, διπλωματία των επιχειρήσεων και των ΜΚΟ, δράσεις διασποράς, δράσεις στο διαδίκτυο, πολιτικές Νation Βranding– για την αξιοποίηση των πλεονεκτημά-των αυτών καθώς επίσης και την αντιμετώπιση των τυχόν μειονεκτημάτων.

Με λίγα λόγια, η Δ.Δ. σήμερα αφορά σε κάτι ευρύτερο από την απλή μετάδοση μιας θέσης σχετικά με ένα διεθνο-πολιτικό ή διπλωματικό ζήτημα στα παγκόσμια ΜΜΕ, ή την οργάνωση μιας εκστρατείας δημοσίων σχέσεων ή κάποια επικοινωνιακή δράση. Πρόκειται για συνολική προβολή, τοποθέτηση και επανατοποθέτηση μιας χώρας στο σύνθετο και πολυεπίπεδο διεθνές περιβάλλον Μ’ αυτή την έννοια, αποτελεί μια συνθετική πολιτική παρέμβαση ενός ενεργού φορέα δράσης – όπως οφείλει να είναι το σύγχρονο δημοκρατικό κράτος- στο διεθνές σκηνικό, προσπάθεια διαχείρισης της επικοινωνιακής πολυπλοκότητας στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, προς όφελος της ιδιαίτερης εθνικής στοχοθέτησης. Ο συντονισμός και οι στόχοι της Δ.Δ. δεν αποτελούν ένα απλό τεχνικό ζήτημα – παρόλο που το θέμα έχει πολλές και σημαντικές τεχνικές πλευρές. Στην ουσία του είναι ένα πολιτικό ζήτημα, όπως είναι η εξωτερική πολιτική και πρέπει να συζητείται και με όρους κατ’ εξοχήν πολιτικούς.

Θεσμικές Διαστάσεις

Στην Ελλάδα –ενώ η «ζήτηση» για αποτελεσματική προβολή της χώρας στο εξωτερικό αυξάνεται– λείπει, σε αντίθεση με άλλες χώρες, εκείνο το θεσμικό πλαίσιο που θα συντόνιζε και θα προωθούσε τις ενέργειες σημαντικών κυβερνητικών και μη κυβερνητικών φορέων που στην ουσία εμπλέκονται σε δράσεις Δ.Δ. Λείπει επίσης ο διάλογος και η συζήτηση σε συστηματικό και μόνιμο επίπεδο για το περιεχόμενο της πολιτικής διεθνούς επικοινωνίας, καθώς και η αξιολόγηση και δημιουργική αξιοποίηση της εμπειρίας άλλων χωρών, πολύ πιο προηγμένων στον τομέα αυτό από εμάς. Πολλές φορές τα μηνύματα που εκπέμπουν διάφοροι φορείς δεν ενώνονται με κάποιο ενοποιητικό νήμα ώστε η εικόνα της χώρας μας να προβάλλεται κατά τρόπο ενιαίο αν και πολύμορφο. Κοινή είναι η διαπίστωση πως δεν έχει ακόμη επιτευχθεί ικανοποιητικό επίπεδο συντονισμού.

Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι θεμελιώδης παράγοντας επιτυχίας μιας πολιτικής Δ.Δ. είναι η λειτουργία συντονιστικού φορέα. Ο χαρακτήρας και οι αρμοδιότητες του φορέα αυτού καθώς και η δημόσια λογοδοσία του (π.χ. στη Βουλή) μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης.

Συγκεκριμένες προτάσεις επί του ζητήματος αυτού έχει διατυπώσει η Ένωση Ακολούθων Τύπου που ενδεικτικά αναφέρω πιο κάτω:

• Σύσταση Ελληνικής Στρατηγικής Επιτροπής Δημόσιας Διπλωματίας.

• Σύνταξη ετήσιας Έκθεσης από την Εθνική Στρατηγική Επιτροπή Δημόσιας Διπλωματίας και υποβολή της στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής.

• Μεθοδικότερη συγκέντρωση και παραγωγή ξενόγλωσσου ενημερωτικού υλικού.

• Δυναμική παρουσία της χώρας στο διαδίκτυο, η οποία μπορεί να διασφαλιστεί με τη δημιουργία και συνεχή ενημέρωση μιας διαδικτυακής ξενόγλωσσης Πύλης πληροφόρησης για τη χώρα, κάτι που θα αναπληρώσει σημαντικό κενό του ελληνικού διαδικτύου και θα λειτουργήσει ενισχυτικά για την ανάπτυξη και άλλων επιμέρους διαδικτυακών δράσεων.

• Εκπαιδευτικού χαρακτήρα δράσεις και ανταλλαγές με στόχο νέους επαγγελματίες ΜΜΕ ξένων χωρών, με σκοπό την καλύτερη γνωριμία με τη χώρα μας.

• Υποστήριξη και ανάπτυξη σε τακτά χρονικά διαστήματα εκδηλώσεων στη βάση θεματικών αξόνων.

Οι εκδηλώσεις πρέπει να οργανώνονται με βάση επεξεργασμένη επικοινωνιακή πολιτική ανά περιοχή και ανά χώρα και σε σχέση με τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας.

Σημαντικό επίσης θεσμικό ζήτημα είναι οι αναγκαίοι πόροι και οι υπηρεσιακές δομές σε ό,τι αφορά τις λειτουργίες της Δ.Δ. στις διπλωματικές αποστολές της χώρας. Αποτελεσματική Δ.Δ. προϋποθέτει και ισχυρό εκτελεστικό φορέα. Ορισμένες λειτουργίες ασκεί πρωτοβουλιακά, επικουρικά και σε συνέργια με τις διπλωματικές αρχές μας η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης. Η συγκριτική προσέγγιση οδηγεί στη διαπίστωση ότι οι χώρες που έχουν θέσει σε προτεραιότητα ζητήματα Δ.Δ., διεθνούς επικοινωνίας και Nation Branding, υπαγάγουν τους εκτελεστικούς φορείς αυτών των λειτουργιών είτε απευθείας στον Πρωθυπουργό (αυτοτελείς υπηρεσίες ή άλλοι συναφείς ανεξάρτητοι θεσμοί), είτε στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Έμφαση στην Τεκμηρίωση

Σημαντικό θέμα-κλειδί για την ενημέρωση ξένου κοινού, είναι η τεκμηρίωση (επίκαιρα κείμενα και εκδόσεις με χρήση όλων των σύγχρονων μέσων παραγωγής και διανομής παρουσίαση βασικών στοιχείων για την Ελλάδα, κ.τ.λ.). Η ξενόγλωσση πληροφόρηση συχνά ούτε επαρκής είναι ούτε η κατάλληλη από άποψη περιεχομένου.

Ενώ διακρίνονται τάσεις βελτίωσης της κουλτούρας πληροφόρησης σε ό, τι αφορά την ενημέρωση από πλευράς δημοσίων υπηρεσιών στην ελληνική γλώσσα, δεν υπάρχει η αντίστοιχη φροντίδα για την ενημέρωση προς το εξωτερικό.

Αυτή τη στιγμή, οι κύριες πηγές αγγλόγλωσσης πληροφόρησης είναι ειδησεογραφικές, τα πρακτορεία ειδήσεων και κάποιες εγχώριες εκδόσεις. Το κενό παραμένει. Χρειάζεται έμφαση στη τεκμηρίωση των πολιτικών από όλες τις κυβερνητικές υπηρεσίες, δημόσιους φορείς, κ.τ.λ.

Η Ανταγωνιστική Ταυτότητα της Ελλάδας

Όπως προκύπτει από εκθέσεις διεθνών οργανισμών και «δεξαμενών σκέψης» (think tanks), η χώρα μας έχει αρκετά και σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα (πολύ υψηλό επίπεδο ανθρώπινης ανάπτυξης, υψηλό επίπεδο δημοκρατίας και ελευθερίας του τύπου, καλή εικόνα ως ταξιδιωτικός προορισμός, πολιτισμό), στα οποία πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση. Η χώρα έχει επίσης ορισμένα κρίσιμα συγκριτικά μειονεκτήματα, για τα οποία πρέπει να γίνουν οι κατάλληλες προσπάθειες αντιμετώπισης τους (γραφειοκρατία, διαφθορά, χαμηλή ανταγωνιστικότητα).

Η Ελλάδα είναι ίσως η μοναδική χώρα, η οποία παρουσιάζει τόσο υψηλό βαθμό ανθρώπινης ανάπτυξης σε ένα γεωγραφικό πλαίσιο άλλων πολύ λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. Από πολιτική, οικονομική και πολιτιστική άποψη,  αποτελεί χώρα πρότυπο για την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Η Ελλάδα είναι μια από τις εννέα χώρες-μέλη της Ευρωπα9κής Ένωσης (από τις είκοσι-επτά) που συμμετέχουν στο σύνολο των ενοποιητικών διαδικασιών (ΟΝΕ, καθεστώς Σένγκεν, αμυντική ενοποίηση). Η ισχυρή πολιτική και θεσμική θέση της Ελλάδας στο σύστημα της Ευρωπαiκής Ένωσης αποτέλεσε παράγοντα που της επέτρεψε να καταλάβει τη θέση του μη μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (2005-2006).

Η Ελλάδα δεν είναι «κέντρο του κόσμου». Είναι όμως μια ανεπτυγμένη χώρα και τα όποια προβλήματά της προσομοιάζουν πλέον σε μεγάλο βαθμό με εκείνα των πολύ ανεπτυγμένων χωρών. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να γίνονται αντιληπτές και οι υπαρκτές δυσλειτουργίες της Ελληνικής Δημοκρατίας (έλλειψη επαρκούς οργανωμένου διαλόγου και πολιτικής λογοδοσίας, δυσλειτουργίες της δημόσιας διοίκησης, ανεπάρκειες στον ιδιωτικό τομέα, κοινωνικές ανισότητες).

Η ελληνική κοινή γνώμη και οι ελίτ της χώρας δεν εκτιμούν επαρκώς αυτά τα αντικειμενικά στοιχεία και συχνά επιμένουν να αντιλαμβάνονται τα προβλήματά της μέσα από παρωχημένες και ξεπερασμένες αντιλήψεις που δεν έχουν επαφή με τη σημερινή πραγματικότητα και τις δυνατότητές μας. Όπως έχει επισημανθεί από οξυδερκείς παρατηρητές, τα στερεότυπα αυτά αποτελούν εμπόδιο στη διαδικασία εκσυγχρονισμού της χώρας και την προβολή του σύγχρονου προσώπου της.

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας πρέπει – αφού εντοπιστούν και περιγραφούν – να αναδειχθούν καταλλήλως με την οικοδόμηση μιας εθνικής επικοινωνιακής στρατηγικής, κτήμα κυβερνητικών και μη φορέων. Η γεωπολιτική θέση της χώρας είναι και θέση γέφυρας και επικοινωνίας – η Δ.Δ. μπορεί να μετατρέψει τη θέση αυτή σε πλεονέκτημα της χώρας με πολλαπλασιασμό και υποστήριξη κατάλληλων και αποτελεσματικών δράσεων.

Πρέπει να τοποθετήσουμε τη χώρα μας στο κατάλληλο συγκριτικό πλαίσιο χωρίς να παραβλέπουμε το γεγονός ότι η νεότερη Ελλάδα είναι μια χώρα, η οποία κάτω από ιδιαίτερες και δύσκολες συνθήκες κατόρθωσε να εξελιχθεί θεσμικά, πολιτικά, κοινωνικά έτσι ώστε να συμπεριλαμβάνεται σήμερα στις 18 πρώτες χώρες του δείκτη του ΟΗΕ για την ανθρώπινη ανάπτυξη. Πριν μιλήσουμε σε ξένο κοινό, πρέπει εμείς οι ίδιοι να μπορούμε να βλέπουμε τη χώρα μας ως μια «επιτυχημένη ιστορία» έχοντας ταυτόχρονα επίγνωση των μειονεκτημάτων, των υστερήσεων και των αδυναμιών μας.

Ευρωπαϊκή και Εξωτερική Πολιτική

Μια επεξεργασμένη Δ.Δ. της Ελλάδας πρέπει να μην ακολουθεί ασθμαίνοντας τις βραχυπρόθεσμες εξελίξεις στην εξωτερική μας πολιτική, αλλά να αποτελεί συστατικό της μέρος. Σε κρίσιμες περιοχές/χώρες για τα συμφέροντα της Ελλάδας (π.χ. Τουρκία, πΓΔΜ, ΝΑ Ευρώπη) σκόπιμο θα ήταν να αναπτυχθεί κατάλληλη και ενεργή πολιτιστική διπλωματία και διπλωματία των πολιτών με μακροπρόθεσμους στόχους.

Χρήσιμη από πολλές απόψεις θα ήταν επίσης η ίδρυση ενός θεσμού στρατηγικής επικοινωνίας, με σκοπό την ορθολογικότερη και μακροπρόθεσμη διαχείριση σε επίπεδο ιδεών και δράσεων της επικοινωνιακής διάστασης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Πολλές χώρες διαθέτουν τέτοιο θεσμό.

Σε ό,τι αφορά ζητήματα ευρωπαϊκής πολιτικής της Ελλάδας, διαπιστώνεται ότι λείπουν επικοινωνιακές δράσεις με έμφαση στην όποια συμβολή της χώρας στη διαμόρφωση των πολιτικών της ΕΕ, αλλά και στην εμπλοκή μη κυβερνητικών ελληνικών φορέων και προσώπων σε ευρωπαϊκά ζητήματα. Αιχμή της παρέμβασης της χώρας μας στα διεθνή ζητήματα θα πρέπει να αποτελέσει η προβολή των θέσεών της σε σχέση με τα ζητήματα της ΕΕ και των πολιτικών που συζητούνται στα ευρωπαϊκά όργανα (Επιτροπή, Συμβούλιο, Κοινοβούλιο) μέσα από ειδικές δράσεις και την κατάρτιση ειδικών memo με τη συμμετοχή συναρμόδιων Υπουργείων για την επικοινωνία τους στα διεθνή Μέσα.

Διάλογος και Διπλωματία των Πολιτών

Η Δ.Δ. πρέπει να έχει στόχους ευρύτερους από την προβολή των κυβερνητικών πολιτικών. Είναι, βεβαίως, στο πλαίσιο της δημοκρατικής αρχής, αναμενόμενο και αναγκαίο η χώρα να εκφράζεται στις εξωτερικές της σχέσεις κυρίως μέσα από τις κυβερνητικές θέσεις και πολιτικές με τα αρμόδια όργανά της.

Παράλληλα, όμως, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ένας περισσότερο ανοικτός τρόπος ενημέρωσης είναι περισσότερο αξιόπιστος, περισσότερο πειστικός σε σχέση με την πολυφωνία που χαρακτηρίζει την ελληνική δημοκρατική κοινωνία.

Σε αυτό το πλαίσιο, μια επεξεργασμένη Δ.Δ. της Ελλάδας πρέπει να δώσει ιδιαίτερη έμφαση σε μη κυβερνητικούς φορείς και ιδιαίτερα στις ελληνικές «δεξαμενές σκέψεις» καθώς και στους Έλληνες επιστήμονες και διανοούμενους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η κίνηση ιδεών στην Ελλάδα θα πρέπει να διαφημιστεί και να γίνει γέφυρα επικοινωνίας μας με τους άλλους λαούς. Έχουμε αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα να πούμε και να επικοινωνήσουμε ως χώρα και προς τις γειτονικές μας χώρες, με τις οποίες μοιραζόμαστε πολλά κοινά, αλλά και προς τις χώρες της Δύσης με τις οποίες συνδεόμαστε πολιτισμικά, οικονομικά και πολιτικά.

Τέλος, αναφορικά με το άγχος για τα διεθνή Μέσα, στα οποία η προβολή της εικόνας μας σε ορισμένες ευκαιρίες (π.χ. Ολυμπιακοί Αγώνες, Νέο Μουσείο της Ακρόπολης) έχει πολύ μεγάλη σημασία, ο διαρκής ειλικρινής διάλογος και η συστηματική καλλιέργεια σχέσεων αποτελούν την καλύτερη προσέγγιση ώστε να εδραιωθεί η πεποίθηση ότι η περίπτωσή μας δεν αποτελεί κάποια «εξαίρεση» σε κάποια ταραγμένη και προβληματική γωνιά του πλανήτη μας, αλλά περίπτωση μιας δυτικής αναπτυγμένης χώρας με συνήθη σημερινά προβλήματα όμοια ή παρόμοια των άλλων ομόλογων χωρών. Ίσως έτσι ξεπεράσουμε και το σύνδρομο της ανασφάλειας, της «καταδίωξης» και της «ξένης επιβουλής» που μας διακατέχει.

Πιστεύω ότι το ανωτέρω περίγραμμα των προβλημάτων και επιλογών σχετικά με τη Δ.Δ. μπορεί να αποτελέσει το πλαίσιο για μια πιο συγκροτημένη και ευρεία συζήτηση πράγμα που θα αποβεί σε όφελος όλων των εμπλεκόμενων φορέων.”

Δείτε επίσης: H Δημόσια Διπλωματία της Ελλάδας – Εισηγήσεις της Ένωσης Ακολούθων Τύπου